Sve o fotografiji

View previous topic View next topic Go down

Sve o fotografiji

Post  Nikolic* on Mon Jan 19, 2009 10:47 am

Fotografija je slika dobijena delovanjem svetlosti na površinu koja je osetljiva na svetlost. Istim nazivom se označava tehnička delatnost i umetnička disciplina. Čovek koji se bavi fotografijom naziva se fotograf.


Najstarija poznata fotografija Nisefora Nijepseja iz 1826.Sadržaj
1 Etimologija naziva
2 Predstorija otkrića
3 Pioniri fotografije
4 Usavršavanje podloge i emulzije
5 Početni razvoj fotografije u boji
6 Sažeti pogled na tehnički razvoj fotografije u prvoj polovini 20. veka
7 Fotografija krajem 20. veka
8 Vidi još
9 Literatura
10 Spoljašnje veze


Etimologija naziva
Naziv fotografija (skovan od od grčkih reči fotos i grafein) uistinu je prvi upotrebio Francuz Herkil Florans 1833. prilikom opisivanja svog otkrića slikanja pomoću svetlosti, ali njegov izum nije bio tada obelodanjen (nego tek vek i po docnije – 1977!) pa javnost u to vreme nije saznala za taj naziv. Ponegde se može pročitati da nemačka istoriografija pripisuje prvu upotrebu naziva fotografija nemačkom astronomu Johanu Medleru (25. februar 1839), ali ostala svetska istoriografija to argumentovano osporava. Naime, zvanično je prvi uneo u javnost naziv fotografija (tj. crtanje pomoću svetlosti) engleski astronom i fizičar Džon Heršel, 4. februara 1839. godine, tri nedelje pre Medlera.

Predstorija otkrića
Opisana u starom veku od Aristotela, kamera opskura je, naročito od vremena renesanse pa nadalje, služila slikarima i arhitektima kao pomoćno sredstvo u prenošenju crteža iz prirode. Njom su se služili, u slične, crtačke svrhe, i pioniri fotografije Nieps, Dager i Talbot. Oni su poznavali principe optičkog prenošenja slike iz prirode pomoću svetlosti, ali je svaki na svoj način nastojao da sliku fiksira i sačuva je zauvek. Predistorija fotografije je, u najvećoj meri, zbir opita urađenih u nameri da se pronađe odgovarajuće hemijsko sredstvo kojim bi se slika ustalila.

Pioniri fotografije

Jedna od prvih fotografija: Pariski Boulevard du Temple Luja Dagera iz 1838. ili 1839.Najraniju sliku načinjenu uz pomoć svetlosti i kamere opskure dobio je 1826. godine Francuz Nisefor Nijeps. On je upotrebio metalnu ploču premazanu tečnim rastvorom bitumena (asfalta) i izložio u kameri opskuri. Ekspozicija je trajala 8 sati. Ta fotografija (popularno nazvana “Pogled na golubarnik”) sačuvana je, a otkrio ju je 1952. godine istoričar fotografije Helmut Gernshajm u zaostavštini jednog botaničara iz 19. veka kome je Nieps poklonio taj primerak prilikom boravka u Londonu 1827. godine.

Francuski slikar panorama i pozorišnog dekora (scenografija) Luj Mande Dager usavršio je Nijepsov postupak - sa kojim je prethodno sklopio ugovor o usavršavanju - unevši u proces soli srebra i dobio prve fotografije na posrebrenoj ploči 1837. godine. Dve godine kasnije, 19. avgusta 1839. Dagerovo usavršeno otkriće je zvanično objavljeno pred francuskom Akademijom nauka i poklonjeno svetu pod nazivom dagerotipija. Taj dan se smatra rođendanom fotografije. Dager je posrebrenu ploču izlagao jodnoj pari, a nevidljivu sliku učinio vidljivom tako što ju je razvijao (izazvao) u pari žive i fiksirao u rastvoru natrijum sulfita (tj. kuhinjske soli). Dagerotipije su bile unikati i mogle su se posmatrati samo pod određenim uglom.

Englez Viljem Foks Talbot je nezavisno započeo svoje opite 1835. godine kada je dobio prve fotografske minijature na papiru. On je primenio drugačiji postupak koji je nazvao kalotipija (gr. lepi otisak). Kasnije, pod pritiskom svoje porodice i javnosti promenio mu je naziv u talbotipija. Talbot je u kameru opskuru unosio papir prepariran srebrnim hloridom i tako dobijao negativ, od koga se, prosvetljavanjem (tj. kopiranjem) mogao dobiti neograničen broj pozitiva. Time je postavljen princip negativ-pozitiv na kome počiva savremena fotografija. Talbot je izneo u javnost svoje otkriće u Londonu, samo nekoliko meseci posle Dagera.

Usavršavanje podloge i emulzije
Krajem četvrte decenije došlo je do unošenja stakla kao podloge za fotografski negativ (otkriće Nieps de Sen Viktora iz 1847), a 1851. Frederik Skot Arčer upotrebio je kolodijumsku emulziju kao nosioca fotoosetljivog sloja. Zahvaljujući kolodijumskoj, tzv. mokroj ploči fotografija je postala pristupačnija, pa je započeo njen prodor u sve grane života. Godine 1871. Englez Ričard Lič Medoks objavio je mogućnost proizvodnje tzv. suve ploče na bazi želatinske emulzije. Tim otkrićem, a naročito uvođenjem celuloidnog filma kao nosača emulzije (Džordž Istmen, 1888.) započinje razdoblje industrijske proizvodnje fotografskog materijala.

Početni razvoj fotografije u boji
Sva prethodno pomenuta otkrića odvijaju se na području crno-bele fotografije. Prve opite sa bojom izveo je francuski muzičar Luj Dik Doron oko 1868-69. Mada je dobio neke primerke fotografija u boji (a sačuvana je ”Pogled na Angulem”, 1877) postupak je bio zametan, složen za izvođenje i nije imao većeg odjeka u javnosti. Za prodor fotografije u boji zaslužna su braća Ogist i Luj Limijer, 1904. Oni su izumeli postupak sa obojenim zrncima krompirovog skroba (Autohrom) i to je prvi praktično primenljiv postupak za fotografiju u boji, uveden u fotografsku praksu 1907. godine. Međutim, do šire primene boje u fotografiji dolazi posle 1930. sa usavršavanjem filma u boji, najpre od nemačkog proizvođača Agfa, zatim i od američkog Kodaka. Naredno veliko otkriće na tom polju je trenutna polaroid-fotografija (izum Edvina Landa, 1947.) kojom se neposredno posle snimanja dobija gotov pozitiv.

Sažeti pogled na tehnički razvoj fotografije u prvoj polovini 20. veka
1906. Wratten and Wainwrught Ltd – komercijalna proizvodnja panhromatskih ploča.
1907. Braća Limijer – iznete na tržište autohrom-ploče za fotografiju u boji.
1910. E. Goldberg – senzitometrijski klin. Način ispitivanja foto-materijala s obzirom na osetljivost emulzije.
1911. Arnold Gente, američki fotograf, prvi fotografisao sunčev zalazak i dugu na autohrom-pločama.
1912. Fridrih Dekel – konstruisao zatvarač tipa Compur.
1919. H. F. Farmer razvio trobojni karbo-proces.
1920. H. Lipo-Kramer – desenzibilizovanje foto-osetljivog sloja.
1923. Prvo prenošenje fotografije žičanim putem (telefoto).
1924. Uvođenje maloformatne kamere Ermanox za snimanje pri raspoloživoj svetlosti.
1924. Leopold Godovski i Leopold Man patentovali dvoslojni film u boji.
1925. Oskar Barnak – izneta na tržište kamera Leica za film od 35 mm, proizvodnje Ernest Leitz Veclar, Nemačka.
1925. Patentovana magnezijumska fleš-rasveta.
1928. Francke & Heidecke – konstrukcija dvooke refleksne kamere Rolleiflex. Naredne godine kamera izneta na tržište.
1928. Eastman Kodak Company – proizveden film u boji za kinematografske kamere od 16 mm.
1929. J. Ostermajer – vakuumska bleskalica (vacublitz).
1932. Uvedena fotoelektrična ćelija za merenje svetlosti.
1933. Osnovan fotosajam u Berlinu pod nazivom Die Kamera.
1935. M. Laporte – elektronska bleskalica.
1935. L. Man i L. Godovski – troslojni film u boji za dobijanje dijapozitiva, Kodachrome.
1936. Komponente za boju u emulziji za film u boji, Agfacolor proces.
1936. J. Strong – unošenje antirefleksnog sloja na površinama stakala objektiva.
1939. Agfacolor, pozitiv proces.
1939. Uveden sistem stroboskopske fleš-rasvete.
1939. Harold E. Edgerton – elektronska fleš lampa (bleskalica).
1942. J. D. Kendal – uvedena razvijačka supstanca fenidon.
1944. Uveden Kodacolor negativ film.
1947. E. H. Land – iznet na tržište proces Polaroid.
1948. Prva Nikon-kamera formata 35 mm predstavljena u Japanu.
1948. Ansel Adams – predstavio svoj zonski sistem za tonalnu kontrolu putem preciznog određivanja ekspozicije u skladu sa tehnikom razvijanja filma.
1949. Opšta upotreba acetatne sigurnosne filmske trake za podlogu kino-filma.
1950. Održan prvi foto-kino sajam (Fotokina) u Kelnu.

[uredi] Fotografija krajem 20. veka
Fotografija je prešla usko profesionalne granice a industrija je proizvodila sve jednostavnije forme kamera, dostupnih svima. Krajem dvadesetog veka doživela je još jednu revoluciju uvođenjem digitalne fotografije. Pokrenula se čitava legija fotografa, ne samo profesionalnih nego i amatera, pred čijim objektivima sve ima vrednost: i oblačak povrh Ajfelove kule, i kamena pećina u Kapadokiji, i mavarski spomenik u Andaluziji, i kapljice rose na listu – bilo gde u svetu. Fotografija – čudesni, iako u biti dokumentarni fenomen, ušla je i u porodicu umetnosti kao artefakt sui generis, da bi, u okviru neoavangardnih stremljenja i razuđenih autorskih interesovanja, postala instrument različitih tipova i modela umetničke prakse. Slika u srebru, naizgled jednostavna, mukotrpno je rađana, i isto tako stasavala. Doprinela je nauci, otkrila nevidljivo, približila daleke narode i omogućila pogled na skrivene kutke čovečanstva. Taj neprekidni hod u svet ikonosfere više ništa nije moglo zaustaviti. (G.Mal.)

Izvor:Wikipedia

Milan Nikolic

Nikolic*
Zvezda u usponu
Zvezda u usponu

Posts : 382
Join date : 2009-01-13
Age : 25
Location : Ćurkovica

View user profile

Back to top Go down

View previous topic View next topic Back to top


 
Permissions in this forum:
You cannot reply to topics in this forum